De grote steen
(the big rock)

EN-ev /
5000 years ago the first peasants where active in the Netherlands, they built megaliths from big boulders that where dragged to the north of the Netherlands by glaziers. The megaliths are one of the oldest remaining’s of human habitation, a reflection of the determination and mentality of back than.

The peasants 5000 years ago didn’t see obstacles but objects, they stood in direct contact with material and nature. Pushing a big rock is a concrete action that can be understood, this is a connection we threaten to lose. By placing this big metal object in the modern city now, it confronts the mentality and automatism of today.

With the working method of the handmade rock Luuk van Laarhoven grabs back to the crafts and the physical connection of constructing. This work method reflects the mentality from than, placed in a situation now.

In the translation of De Grote Steen aspects are reviled that where of great importance in the megaliths. Flat surfaces on the rocks where conceded valuable as they could build square spaces with them. On the surfaces traces of fire are often found in the megaliths, which affected the colour of the stones. The same method is used to colour De Grote Steen, and is heat treated to 240 degrees Celsius. The colours from this research corresponds to the colours found in the landscape where the megaliths are found. The sheet metal of De Grote Steen corresponds with some of the characteristics of the rocks, as it the alloy steel consists mostly out of iron ore which is stone by itself.

By placing this big metal object in the modern city now, it confronts the mentality and automatism of today. In a public space like the train station, forces the shape of this object the passengers to make a decision as the have to walk around it. Just for a moment they get snapped out of their rhythm and have to interact with their environment. They can also make the choice to wait and use the object to do so.

By hand making this big object, Luuk van Laarhoven wants to reach back to the crafts and the physical connection of making. This work method would reflects the mentality of the first peasants in this country.

 


DE GROTE STEEN
(THE BIG ROCK)

NL-ev /
Vooruitstrevend met het versjouwen van een paar flinke stenen. Het is deze mentaliteit die steeds meer in contrast staat met de gewoontes en de vanzelfsprekendheid van nu.  

Toen meer dan 5000 jaar geleden de eerste boeren in ons land actief waren hebben zij zonder obstakels te zien en groots te denken zwerfkeien door het noorden van het land verplaatst om hiermee hunebedden te bouwen. De hunebedden zijn gemaakt van grote zwerfkeien die afkomstig zijn uit Zuid-Zweden en Finland, meegesleurd door enorme gletsjers. Ze zijn voornamelijk in Drenthe terecht gekomen toen deze weer smolten. De hunebeden zijn een van de oudste overblijfselen van menselijke bewoning in Nederland en een weerspiegeling van de vastberadenheid en mentaliteit van toen.

De vertaalslag die Luuk van Laarhoven maakt in De Grote Steen, komen aspecten naar voren die van groot belang waren voor de hunebedden toen. Rechten en vlakke zijdes aan de stenen waren waardevol voor de boeren, hiermee konden zij rechthoekige ruimtes bouwen. Niet alleen esthetisch kregen deze stenen de voorkeur ook voor het verplaatsten waren de vlakke zijdes een uitkomst. In de hunebedden zijn brandsporen aanwezig van vuur dat een rol speelde bij de dodencultuur, deze methode is ook toegepast voor het verkleuren van De Grote Steen, het staal is hierbij verwarmt tot ongeveer 240 graden waardoor er een donkere kleur ontstaat. Deze kleur is voortgekomen uit een kleuronderzoek naar het landschap in Drenthe waar de hunebedden liggen.

De boeren 5000 jaar geleden zagen geen obstakels maar objecten, zij stonden in fysiek contact met materiaal en natuur. Een steen verslepen is een concrete handeling die te begrijpen is, een connectie die we steeds verder uit het oog dreigen te verliezen. Door de stalen steen in de modernere stad te plaatsen gaat deze de confrontatie aan met de mentaliteit en het automatismevan nu.

In een openbare plek zoals het station dwingt de vorm van dit relatief grote object voorbijgangers een keuze te maken door er omheen te moeten lopen. Wanneer De Grote Steen enigszins onhandig in deze ruimte wordt geplaatst zullen de voorbijgangers even uit hun ritme worden gehaald en afwijken van de uitgestippelde paden waarop zelf nadenken en oplossingen zoeken niet meer nodig is. Ook kan de keuze gemaakt worden door de voorbijgangers, om De Grote Steen als wachtplek te gebruiken, door de verschillende ergonomische hoeken en vlakken nodigt het uit hier tegenaan te zitten, staan of hangen, waardoor de wachtende persoon meer in contact zal staan met de omgeving.

Met de werkmethode van de handgemaakte steen grijpt Luuk van Laarhoven terug naar de ambacht en de fysieke connectie van het maken, deze werkwijze reflecteert de mentaliteit van toen, geplaatst in een situatie van nu. De directe connectie met de omgeving en het materiaal staan centraal.


Loof (deciduous)

NL-ev /
Loof is gestart als een onderzoek naar bruikbaar materiaal van bomen, zonder de boom daarvoor te kappen. Met dit uitgangspunt wordt de focus verlegd van enkel nemen van dit organisme, naar wat het ons kan geven zonder de boom aan te tasten. Door op cyclische wijze te kijken naar de boom, wordt deze een jaarlijkse producent, van bijvoorbeeld blad. In plaats van een eenmalige producent van onder andere kernhout.

Een loofboom heeft meestal tientallen jaren, soms wel honderden jaren nodig om zijn volle lengte te bereiken. Een langzaam proces dat zich elk jaar weer herhaalt met de blik op winst van jaarringen, pas na tientallen jaren kun je oogsten. Loof stelt voor het blad in plaats van het kernhout te gebruiken. De focus van dit onderzoek is gericht op het materiaal dat de werkbank in eerste instantie niet zal halen. Luuk van Laarhoven heeft een uitgebreid materiaalonderzoek gedaan naar de mogelijkheid om het Loof van de boom te gebruiken als plaatmateriaal. 

 De bladverliezende boom verliest elke herfst zijn blad om vocht vast te houden voor de winter. Het blad dat geoogst wordt varieert net als de boom in soort en formaat. Deze aspecten hebben invloed op de kleur en kwaliteit van het plaatmateriaal. Buiten de enorme variatie in de herfst kan er de rest van het jaar ook blad gevonden en geoogst worden.

 Na de oogst worden de bladeren gewassen in water waarna de bladeren lucht gedroogd worden. Zodra de bladeren een vochtgehalte hebben bereikt van zo’n 14% worden ze voorzien van een nieuw ontwikkeld bindmiddel. Dit ecologisch verantwoord bindmiddel is in collaboratie met lijmproducent Frencken samengesteld. De bladeren en het bindmiddel worden dan met een druk van 12 ton samengeperst.

Met deze techniek kan er een constructiemateriaal gecreëerd worden zonder de levende boom aan te tasten en hem te ontzien van al zijn functies. In beschermde natuur gebieden waar het verboden is te kappen kan op deze wijze toch een natuurlijk object geplaatst worden gemaakt met natuurlijk materiaal uit datzelfde gebied, onder dezelfde boom. Het materiaal wordt teruggeven aan de boom.